Als u iets vervelends heeft meegemaakt of zelfs iets traumatisch, dan is de kans erg groot dat u er met enige regelmaat aan herinnerd wordt. Herkent u dat? Pijnlijk, toch?
Ik weet dat het volgende niet alles oplost, maar wellicht dat u er enige verzachting door krijgt als het u gebeurt.
Als het mij overkomt, dan richt ik mijn aandacht op het hier en nu. Wat is er nu? Wat is er om me heen? Dat doe ik door te fietsen in het bos, een wandeling te maken of haardhout te zagen en te klieven. Ik focus dan op het heden en haal, als gevolg daarvan, mijn aandacht weg van het verleden. Het gevolg is dat ik ervaar dat het heden niet dat pijnlijke verleden is. Hierdoor zie ik beter wat er is: het verleden is een herinnering.
Als u het voorgaande vaak oefent, dan kunt u wellicht, net als ik, het vervelende hoofdstuk afsluiten of het pijnlijke boek dichtdoen.