Ik kwam deze zin tegen op LinkedIn: “De emo in mij vond dit wel even een momentje”. Ik had AI nodig om de betekenis te begrijpen. Ik zat er kennelijk niet ver naast met wat ik dacht dat er bedoeld werd, maar toch bleef de zin hangen.
Ik hoor en lees steeds vaker dat mensen het over zichzelf hebben alsof ze vanaf een afstand naar zichzelf kijken. Zoals ze ook naar een ander zouden kijken. De zinnen zijn dan bijvoorbeeld: “Ik zie dat ik aan het groeien ben” of “Ik vraag me dan af of ik bang ben”.
Ik vraag me dan of: wat betekent het dat u uzelf zo probeert te beschouwen? U heeft een soort “observerende zelf” ontwikkeld. Dat betekent dat u uzelf als het ware van buitenaf kunt bekijken. En daar zitten nadelen aan. De kans is namelijk groot dat u steeds meer moeite heeft om “uit uw hoofd” te komen. En dat lijkt me niet bevorderlijk voor de kwaliteit van leven. Het leven is niet om alleen te beschouwen of te aanschouwen, volgens mij is het leven vooral om te leven.
