We vinden het niet leuk om ergens bang of zenuwachtige voor te zijn. Denkt u bijvoorbeeld aan het laatste slecht-nieuwsgesprek dat u moest voeren of de eerste keer dat u voor een groot publiek moest spreken. Weet u het nog?
De complicerende factor is volgens mij dat we allerlei gedachten bij dat soort emoties hebben. Dat geldt ook soms voor boosheid of teleurstelling: we vinden er iets van dat we die emotie hebben.
Teug naar angst. Als we boos worden omdat we (nog altijd) bang zijn voor bepaalde gesprekken of als we teleurgesteld zijn omdat we (nog steeds) zenuwachtig worden als we een speech moeten geven, dan wordt het heel ingewikkeld. Dat is namelijk een emotie (bijv. boos zijn) vanwege een emotie (angst). Beter koesteren we dit soort angsten en zetten we het om in iets productiefs: we staan “heel erg aan” en dat is soms heel hard nodig.