Ik lees op dit moment een boek van de Engelse grappenmaker Jim Carr. Hij schrijft dat mensen die vrolijkheid en lichtheid brengen, vaak zelf niet in de gaten hebben dat ze dat doen. Zij brengen positieve energie in een ruimte of in een groep, maar hebben zelf niet door dat ze dat doen. Zij denken gewoon dat er altijd een constructieve sfeer hangt in teams waar zij lid van zijn.
Ik moet denken aan het verhaaltje dat ik eerder schreef: de politieagenten die vaak surveilleren op de A2 hebben zeer waarschijnlijk het beeld dat bijna iedereen zich heel keurig aan de snelheidslimiet houdt en hoffelijk rijdt.
Ach ja, een vis is ook altijd degene die als laatste het water ziet.