Ik ontmoette een algemeen directeur die nogal eens zei: “Dat heb ik van horen zeggen.” of “Dat ving ik op in de wandelgangen.” of “Er wordt gezegd dat…” Hij vertelde dat hij goed op de hoogte was van wat er gebeurde in zijn bedrijf. Hij had namelijk heel goed contact met zijn mensen en daarom vertelden ze hem wat er aan de hand was.
Nu ben ik een grote fan van management by walking around, maar dit is iets anders.
In plaats van te kijken wat er aan de hand was, luisterde hij naar de verhalen van anderen. In de hoop en verwachting dat dit goede, oprechte waarnemingen waren.
Hij nam de verhalen die hij hoorde telkens als waarheid aan en zag het direct als een oproep om in beweging te komen.
De vraag is uiteraard of hij telkens de waarheid te horen kreeg. Hij kreeg in elk geval te horen wat iemand anders relevant vond om te vertellen, met welke intentie dan ook. In plaats van te luisteren, zou hij regelmatig zelf moeten kijken en vaststellen wat zijn waarheid is.
