Als iemand een onsamenhangend betoog houdt, dan is de kans heel erg groot dat er sprake is van verwarring. De spreker heeft het niet allemaal op een rijtje en kan de vraag ‘Wat wil je nou?’ niet goed beantwoorden.
In zo’n geval kan er heel veel tijd verloren gaan van de luisteraars. Zij kunnen in de communicatie ten hoogste ontdekken dat er sprake is van verwarring en zullen zich ook zo voelen na afloop: verward.
De kunst is om de ander te helpen uit verwarring te komen. De vraag stellen: wat wil je nu eigenlijk zeggen? Of vragen om de kern van het betoog eens samen te vatten één zin. Pas als de verwarring weg is, kan er heldere communicatie zijn, anders is het gewoon entertainment en tijdverspilling.