Maakt u dat ook wel eens mee? Dat iemand maar bezig blijft om argumenten aan te voeren voor zijn/haar eigen mening en tegen die van u? Om uit te leggen dat hij of zij toch echt gelijk heeft en u niet. Alsof iemand ook zichzelf aan het overtuigen is. Vraagt u zich dan ook wel eens af waarom iemand dat doet?
Ik wel. Ik denk dat het alles te maken heeft met een gebrek aan zekerheid over de eigen mening, over het eigen gelijk. Ik veronderstel dat als iemand zeker is van zichzelf, er niet zo veel woorden nodig zijn om dat over te brengen. Dus mijn vermoeden is: hoe meer woorden, hoe kleiner de zekerheid.
Laatste vraag: wanneer gebruikte u heel veel woorden vanuit onzekerheid?